خدایم را میگویم..
دوستش دارم
سکوتش را
صبرش را
تنهاییش را...
بودنش عادتیست مثل نفس کشیدن
سکوتش را
صبرش را
تنهاییش را...
بودنش عادتیست مثل نفس کشیدن
او تکراری ترین حضور روزگار من است
و من عجیب به آغوشش از آن سوی فاصله ها خو گرفته ام؛
"خدایم را می گویم"...

هرکی عاشق خداس به وب من وآبجی میناسربزنه
+ نوشته شده در ساعت 18:57 توسط طلا
|